Paul DaggenvoordeVan pastoor Paul Daggenvoorde:

Op maandag 14 oktober vertrek ik uit de parochies. Dan begin ik aan een traject van intreden bij de benedictijnen van de St. Willibrordsabdij in Doetinchem. Het postulaat. Een lang gekoesterde wens.
Sinds het begin van mijn studietijd heb ik verkend of mijn roeping tot het priesterschap naar een klooster zou leiden, of een parochie. Mijn geestelijk begeleiders en biechtvaders zijn daarom altijd paters geweest. En mijn pastorale stage deed ik om die reden bij de paters karmelieten in Almelo. Parochiepastoraat vanuit een klooster paste niet helemaal. Buitengaats te zijn sloot toen beter aan bij mijn leeftijd. En zo voer ik uit, het parochiepastoraat binnen, inmiddels op heel wat plaatsen. En ging genieten van het persoonlijk pastoraat, de vieringen, groepswerk en bedevaarten. Zelfs van het bestuur en de organisatie. Ik ben dat gaan waarderen als onderdeel van de pastorale leiding. Want ook dit is nodig om samen te kunnen blijven geloven. En missionaire gemeenschappen te worden.

Het volledige artikel treft u hier aan.