We bewegen ons langzaam naar het speciale seizoen, de tijd van donker én licht. Achter ons ligt Allerzielen en vóór ons de tijd van feestjes, glim & glitter, cadeautjes, huiselijke gezelligheid. Onze geloofstraditie kent niet voor niets juist in deze tijd feesten rondom heiligen die iets te maken hebben met licht. Want bij sint Maarten is het lampionnetje van de kinderen wel schattig, maar de diepere betekenis gaat juist over een sprankje hoop in de donkerte. En voor ons mag dat sprankje hoop verwijzen naar het Christuskind, waar we naar uitkijken ook of juíst, bij onze eigen duistere gevoelens. Want in ieders leven blijft er verdriet dat niet te helen is, blijft er gemis om geliefden die je los hebt moeten laten, blijven er gemiste kansen en het besef van eigen onvermogen. Om nog maar te zwijgen over het grote onrecht in de wereld om ons heen en alle geweld dat met internet en tv ons leven binnen golft. Je zou er depressief van worden als dit het enige geluid in je leven zou zijn.

Laten we uitzien naar dat Licht en het onze handen en onze voeten geven in ons eigen leven.


“O hemellichaam, Jezus - dat ieder mens verlicht,
Gij zijt ons vergezicht.
De dageraad breekt aan: uw komst is niet te keren,
wil ons de eenvoud leren, leer ons uw toekomst aan! “(T. Naastepad)

Carla Berbée, pastoraal werkster

cross