In het evangelie ( Matteüs 10, 17-42) van aanstaande zondag horen en lezen we over de tegenstellingen in het leven. Jezus benoemt dat zo treffend bij naam. ‘Wie zijn .. meer bemint’, ‘Wie zijn kruis niet opneemt’, ‘Wie een van deze kleinen…. ‘ Ook in deze tijd van afstand ervaren en horen we verschillende meningen. Ook is er nog nooit zoveel gesproken en gediscussieerd over wat kan en mag, in spreken en doen en laten. Soms benauwt mij dat.

Hier zo over nadenkend, en zelf hierin een uitdaging te zien, bracht mij bij de wapenspreuk van Bisschop Huub Ernst van wie ik nog les heb gehad zo’n vijventwintig jaar geleden. Zijn wapenspreuk: ‘Christus heri et hodi’, ‘Christus gisteren en vandaag’, mag ons een weg wijzen.  Het gisteren, de geschiedenis is er met goede en minder goede kanten en zo ook het vandaag, het nu. Ook zei deze bisschop in zijn eerste les die ik van hem kreeg: ‘In de ogen van je medemens lees je: ‘Dood mij niet, laat mij leven’. In en met al de meningen over dat laten leven is de vraag: ‘Geven wij - ongeacht wie en wat we zijn - elkaar daarin de ruimte, respect en aandacht? Leren wij van het gisteren? Bouwen wij in het heden aan een toekomst, die voor vrouwen en mannen, voor ouderen en jongeren, voor wie of wat je bent, waar je ook geboren bent, welke kleur je ook hebt, rechtvaardig is? Dat mag voor mij en ons allen een UITDAGING zijn.

cross