Een frisse wind, vogels die uitbundig fluiten, het tikken van een stok op het pad… en verder niets dan stilte…

Een stoet van 40 mensen die van statie naar statie schuifelt. Voorop loopt Leo Gasthuis met het kruis uit de Jacobuskerk, daarna volgt pastor Jan Kortstee in de fraaie koorkap die voor deze bedevaart gebruikt wordt. Lector Gerrit Groothuis en de overige deelnemers aan de bedevaart sluiten aan..

Voor de vijfde keer organiseert Riet Franke een bedevaart naar Eggerode in de meimaand, traditioneel de Mariamaand. Ook deze keer is er veel animo en ’s ochtends om 8 uur hebben zich de nodige auto’s en parochianen verzameld op de parkeerplaats van de Jacobuskerk.

Samen op pad
Even voor 10 uur staan alle auto’s geparkeerd bij hotel Winter in Eggerode. Snel een beker koffie en een krentenbol om daarna te verzamelen in de kerk, waar de koster een uitgebreid verhaal vertelt over de historie van deze kleine en intieme plaats van bedevaart.Daarna krijgt Jan Kortstee de fraaie zwarte koorkap met borduursels aan en lopen alle deelnemers in processie naar het pad waar zich de 14 kruiswegstaties bevinden. De bekende teksten worden ingetogen gelezen door Gerrit Groothuis en Jan Kortstee heeft bij iedere statie een korte, treffende overweging, die ieder op zijn eigen manier raakt en ontroert.

En dan begint het te waaien..
Bij de 12e statie vertelt Gerrit Groothuis hoe Jezus aan het kruis sterft. Een diepe stilte valt en op hetzelfde moment steekt er een harde wind op. Zo hard, dat de woorden overwaaien naar de andere kant van de akker. De andere kant van de akker, waar de kerk van Eggerode staat die op hetzelfde moment haar klokken luidt om ons te roepen. Een adembenemend moment.

Eerst het geestelijk voedsel eggerode2015b
In de kerk vieren we de Eucharistie. Jan Kortstee heeft een prachtige overweging gemaakt over vrienden en vriendinnen, over hoe belangrijk het is dat we omzien naar elkaar. We hebben allemaal onze eigen rugzak en zijn woorden zijn als balsem voor de ziel. Het maakt je blij en verdrietig tegelijk. Zijn welgemeende knik aan het eind nemen we mee in ons hart. Samen met de woorden, waarmee Gerrit Groothuis de voorbeden afsluit:
En telkens weer gaat het verhaal
Over die Ene,
die met je gaat
Een reisgenoot, die tranen droogt

Niet voor altijd, maar altijd weer….
We weten, voelen en ervaren dat we niet alleen zijn.

Dan de gezamenlijke maaltijd
Volgens goede traditie eten we met zijn allen aansluitend in hotel Winter, waar een overheerlijk buffet voor ons klaar staat. Rond de klok van 3 uur rijden we, geestelijk en lichamelijk gevoed, voldaan en gesterkt terug.

Met dank aan Riet voor de organisatie. Graag volgend jaar weer!

Hetty Mulder