Na daags ervoor – ter afsluiting van de restauratie van de Jacobus – getuige geweest te zijn van het plaatsen van de haan op het kruis van jaren meerderen hun tocht begonnen naar Santiago de Compostela, ging zaterdag 14 mei een groep van 23 personen ter bedevaart naar Eggerode aan de uitlopers van de Münsterse Baumberge.

Eggerode, lieflijk dorpje waar sinds meerdere honderden jaren, parochiesuit het Münsterland naar toe trekken om er te bidden bij het genadebeeld van “Onze Lieve Vrouw van het Hemelrijk”. Vanuit Enschede maar 3 kwartier rijden. Bedevaart die begonnen werd met een korte uitleg over Eggerode door de koster, organist en eigenaar van de souvenierswinkel dhr.Frye in de kerk naast de Marikapel met dezelfde afmetingen als de genadekapel in Kevelaer. Doch niet voordat ons de nieuwe brochure in het Duits en Nederlands ter hand wasgesteld en er voor de ”Gronauer Nachrichten” een foto gemaakt was van de pelgrims uit Enschede.

Daarna allereerst de 50 jaar geleden, langs een mooie houtwal rond een grote akker, aangelegde kruisweg gelopen. Koster Leo Gasthuis voorop met het grote houten lijdenskruis, nog afkomstig uit de Jacobuskerk van 1862 en daarachter in stemmig paarse koorkap, pastor Kortstee. Een Kruisweg waar we een heel uur over deden met het hart rakende, eenvoudige overwegingen bij elk van de 14 staties en de hele tijd door een bij het lijdensverhaal passende gure westenwind.

Toch wel zin in koffie, maar nee eerst naar de ook weer een uur durende “Pilgermesse” in de kerk met pastor Kortstee als voorganger, de kosters Leo en Joop als acoliet, Riet Franke als lectrice en dhr.Frye als organist. Mooie viering waarin vooral werd stilgestaan bij Maria, die mens is geweest zoals wij, staande en levende tussen de mensen, met vreugde om kleine dingen, maar een geloof sterker dan het onze en daarom zo geliefd bij God en de mensen. Een viering waarin pastor Kortstee ons in zijn preekje vooral uitnodigde ons de instelling eigen te maken van Maria in haar Magnificat. Een viering waarin we natuurlijk ook liederen zongen als: ‘Wij groeten U, o Koningin’- ‘Te Lourd’ op de bergen en ‘Immaculata’.

Toen nog geen koffie, maar samen naar hotel-restaurant Winter voor een gezamenlijke warme maaltijd of liever een buffet dat ieder zich goed liet smaken, helemaal uit de kunst. Waarna ieder nog even gedag zei tegen Maria in de genadekapel, een kaarsje opstak en we meer dan voldaan terugreden naar Enschede.

Voor deze bijzondere dag een woord van dank aan het adres van Riet Franke, die al wat langer dacht aan het organiseren van een tocht naar Eggerode, maar nu ze wat meer tijd heeft, dat moment gekomen achtte.

Riet, overigens op dat idee van een bedevaart naar Eggerode gebracht door de voettocht die haar zoon Jörgen jaarlijks vanuit Alstätte maakt naar het velen zo aansprekende, lieflijke en eenvoudige Eggerode.

Soms het hemelrijk dichterbij dan je denkt.

Cor van de Wiel