Op 29 september vertrokken we goedgemutst op weg naar Lourdes en op 7 oktober kwamen we nóg vrolijker terug, want wat een mooie bedevaart hebben we gehad!

Met een bus vol- 60 personen en niemand had zich hoeven af te melden!- gingen we vroeg op pad en bezochten de prachtige kathedraal van Amiens- de grootse gotische kerk ter wereld. Daarna naar Lisieux, waar we de volgende ochtend de kleine Theresia zagen in haar glazen schrijn en waar we vervolgens in de crypte van de basiliek een intieme viering konden houden. Helaas bleef de kaars die we mee naar Lourdes hadden willen nemen, daar al per ongeluk achter. Zo hadden we gedurende de bedevaart nog een paar dingetjes die even tegen leken te zitten, maar die er later toch voor zorgden dat we wat te vertellen hadden bij thuiskomst (een tasje dat gestolen leek, maar toch gewoon in de bus bleek te staan, een duo dat in de bioscoop zat te genieten van een film, terwijl wij dachten dat ze verdwaald waren, een tak die de achterruit van de bus vernielde). Maar gelukkig werd er niemand ernstig ziek en gebeurden er ook geen écht erge dingen.

In Lourdes zelf hadden we een vol, maar zinvol programma: zo hadden we een viering bij de Grot, een boeteviering, deden we mee aan de Licht- en Sacramentsprocessie, hebben we alle plekken bezocht die belangrijk waren in Bernadettes leven en liepen we de Grote of Kleine Kruisweg. Maar er was ook tijd voor een kop koffie op een terras of wat winkelen.

Daarnaast hebben we een bezoek gebracht aan het Cité St Pierre en gingen we natuurlijk een dag op excursie de Pyreneeën in. En wat een geluk hadden we toen: in Lourdes regende het, maar wij hadden prachtig, zonnig weer!

We hebben natuurlijk een mooie groepsfoto laten maken van alle pelgrims van onze parochie, dus ook van de pelgrims die met het vliegtuig naar Lourdes waren gekomen. Wij zaten allemaal in hetzelfde hotel Alba, aan de Gave, de rivier die ontspringt in de Pyreneeën en door Lourdes stroomt.

Bij de vieringen hadden we een eigen koortje, mede dankzij de zangers en zangeressen uit onze eigen parochie. Weer andere pelgrims droegen dan de Twentse vlag of het vaandel van onze parochie.

En laten we niet vergeten de hulp en steun die we hebben gehad van een drietal jonge acolieten uit Lonneker met hun vader die ervoor zorgden dat mensen in een rolstoel óók meekonden. Ook zij hebben erg genoten van deze bedevaart, en ook de jonge chauffeur die zich van meet af aan heel verbonden voelde met onze groep en zelfs naar Twente komt voor de terugkomavond.

Op de terugreis hebben we Bernadette bezocht in Nevers en een mooie slotviering gehouden.

Dat we de volgende dag vanwege pech met de bus iets langer konden blijven slapen en vervolgens nog een extra uurtje bij Bernadette konden vertoeven, vond niemand dan ook echt erg.

In de bus werd er natuurlijk zo nu en dan gebeden, maar er werd ook gezongen en genoten van de verhalen die pastoor Paul - zo uit de losse pols – vertelde. Ook met elkaar wisten we b.v. best wel het een en ander te vertellen over Parijs en hebben we veel plezier gehad met het Lourdesbingo en het opzoeken van spreekwoorden en gezegdes aan de hand van een tekening. En ondertussen ging er regelmatig een pot met snoep rond of een andere versnapering die ons door gulle sponsoren was meegegeven.

De reis op zich was natuurlijk al prachtig: je ziet zoveel verschillende landschappen aan je voorbij trekken. Al met al was het een hele geslaagde bedevaart en op de terugkomavond, die al voorbij is als dit blad verschijnt, hopen we elkaar allemaal weer te zien, zodat we via een diapresentatie en een filmpje nog een beetje kunnen nagenieten en herinneringen ophalen.

Annigje Jannink-Annink

cross