Komend weekend wordt er gebeden om roepingen tot de verschillende kerkelijke ambten. En om roepingen tot het bijzondere religieuze leven; dat mensen het willen wagen monnik of zuster te worden, dat jongeren priester, diaken of pastoraalwerker willen worden, én dat veel gelovigen naast allerlei andere levensinvulling ook als vrijwilliger in de kerk komen werken.

‘Roepingenzondag’ heet deze jaarlijkse gebedsdag.
Dat we van roeping spreken
heeft te maken met ons mens- en Godsbeeld.
Volgens de joods christelijke opvatting schept God orde
door te spreken: “Er zij licht”…..
‘en er was licht’, zegt ons scheppingsverhaal.
Alles is door God in het bestaan geroépen.

Overeenkomstig dit Godsbeeld is ook het joods-christelijk mensbeeld;
dat wij in wezen ántwoordelijk zijn;
niet alleen ver-antwoordelijk in morele zin,
maar állereerst ántwoordelijk
geschapen om gehoor te geven aan Gods oproep er te zijn; ?
in zijn naam:  Ik-Ben-Er,  tevoorschijn en aan het licht te komen;
méns te wórden.

Voor een mens
is te zijn geboren ónvoldoende om in het bestaan tot leven te komen;
Een méns moet lévenskeuzes maken.
Hoe hachelijk en spannend ook, tenminste dat was het voor mij.

Van jongs af werd ik flink geboeid door wat er in onze parochiekerk,
en ook in het Zwolse dominicanenklooster werd gelezen, bepreekt en bezongen.
En bij al wat me zo aansprak, heb ik behalve de sterke aanwezigheid van God,
altijd ook een akelige onrust in mezelf ervaren.
Wat ik er toch mee moest, dát het me allemaal zo aangesprak?
Zal ik priester worden?

Met die vraag bladerde ik als dertienjarige door de ‘Nieuwe katechismus’.
Uitgegaan van de Nederlandse bisschoppenconferentie in 1966, en wereldwijd vertaald, stond die gewoon bij ons thuis in de kast.
Verbaasd was ik en opgelaten, dat er een paragraaf gewijd bleek aan ‘priesterroeping’ En dat daar opmerkelijk verhelderend staat dat als de gedachte aan priester worden vreugde en vrede oproept er alle reden is aan te nemen dat Gód roept, omdat God geen god van verwarring is.
En dat de onderscheiding van wat echt diepe vrede en vreugde geeft
het kompas is.

Roepingenzondag roept op te bidden dat mensen moedig gehoor geven aan Gods oproep om in woord en daad, integer en persoonlijk te beantwoorden aan het leven van Jezus, in en voor onze parochies.  In en voor de samenleving. Zie ook: https://www.rkkerk.nl/geloof/geroepen/